وقتي توي مشتري مداري نمونه اي و همه مشتري هاي شعبه دلشون مي خواد كارشون رو پيش شما انجام بدن !

وقتي صبح كه مي ري سر كار انبوهي از چك هاي داخلي رو مي بيني كه توي يك كلاسور آماده اند تابا انگشتان و چشم هاي تو دست در گريبان بشن!

وقتي صبح با اينكه راهت از همه دورتره سعي مي كني قبل از ساعت ۷ خودت رو به شعبه برسوني و تا ساعت ۲ فقط كار مي كني اونم بدون استراحت !

وقتي اضافه بر مسئوليت كاريت ، كار بارت مي كنند و به خوبي از پس كارها برمياي!
وقتي دانشجو هستي و سعي مي كني كلاس هاي دانشگاه كوچكترين لطمه اي به كارهاي بانك نزنه !

وقتي خيلي كارهاي ديگه رو انجام ميدي و پاچه خواري رئيس رو نمي كني ! فقط پاچه خواري رئيس رو نمي كني !

........ كار به اينجا مي رسه ......... اونهايي كه پاچه خواري مي كنن تو برگه ارزش يابي سالانه نمرشون از شما بيشتر مي شه ... با اين وجود با خودت مي گي هيچ مسئله اي مهم تر از انجام دادن كار مشتري نيست ..... هيچ مسئله اي

-----------------------------------------------

پ.ن : دوست خوبم بامرام در قسمت نظرات اينگونه مرقوم فرمودند:

سلام دوست گرامی
مطلب جالبی مرقوم فرموده اید ! متاسفانه ارزشیابی های سالیانه ای که در ادارت ما انجام میشود کمتر اعتبار واقعی را دارد!
تا یه حدی اش که از پیش تایین شده است!
تا یه حدی اش به راوبط کاری نادرست بسته است!
تا یه حدی هم . . .
من میگم درسته آدم نباید کوتاه بیاد اما اصل اینه که تو ارزشیابی واقعی پیش خدا رو سفید باشی...!!
با تشکر
سربلند باشید